Zbigniew Kupczyński

Urodził się w 1928 r. w Wilnie. W latach 1947-52 studiował na wydziale malarstwa PWSSP we Wrocławiu w pracowniach Stanisława Dawskiego i Eugeniusza Gepperta, jednak studiów nie ukończył, uzupełniał je później we Francji. Od 1953 r. jest członkiem ZPAP. W 1956 r. zdobył uznanie serią kolorowych obrazów zwanych „Małgosie”, które były portretami jego czteroletniej córeczki. Poza malarstwem zajmował się także rzeźbą, grafiką, mozaiką i malarstwem ściennym. W 1957 r. jego obrazy wzięły udział w filmie dokumentalnym „Trzy bez Atu” wyreżyserowanym przez Jerzego Vaulina. W latach 1958-59 przebywał na stypendium w Paryżu gdzie związał się z Galerią Andre Schoellera. Kupczyński był inicjatorem i uczestnikiem pierwszych niezależnych wystaw na warszawskim Barbakanie w latach 1961-67. Od 1971 r. mieszka i tworzy w Vancouver w Kanadzie, gdzie od 1980 r. prowadzi własną galerię Kupczyński Gallery, często odwiedzając ojczysty kraj.

Prezentował swoje obrazy na ponad 100 wystawach na całym świecie m.in. we Francji, Szwajcarii, Stanach Zjednoczonych, Danii, Szwecji, Hiszpanii, Japonii. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych m.in.: Muzeum Narodowego w Warszawie, The Zorn Museet w Szwecji, The Univesity of Victoria w Kanadzie, oraz w zbiorach prywatnych m.in. Papieża Jana Pawła II oraz Richarda Nixona.

Kupczyński maluje obrazy pełne afirmacji i radości życia. Początkowo były to portrety dzieci, ukazujące ich pozornie beztroski świat, niekiedy pełen zagrożeń i dramatów. W czasach barbakanu jego malarstwo zaczęło się coraz bardziej przeobrażać w stronę abstrakcji, aż stało się nią zupełnie. Po kilku latach ponownie powrócił do sztuki przedstawiającej. Obecnie najchętniej maluje kobiety i dzieci w towarzystwie kwiatów oraz motyli. Jednak styl obrazów jest inny niż na początku kariery. Są nieprawdopodobnie barwne a ich charakter jest niezwykle radosny.