Wernisaż wystawy „Popielarczyk-kontynuacja” – na gorąco

Zgodnie z obietnicą – była sztuka trzech pokoleń rodziny Władysława Popielarczyka, było wino i była muzyka w wykonaniu grupy „Rafał Markowski Band”. A najważniejsze, że pogoda i publiczność dopisały! Ba, zaszczycił nas nawet Ambasador Królestwa Belgii w Polsce, Luc Jacobs. Dziękujemy za tak liczne przybycie.

Dłuższa relacja wkrótce, a na razie kilka zdjęć, muzyczny przerywnik w wykonaniu zespołu R. Markowskiego i informacja: wystawę będzie można oglądać do 18 października 2019 po uzgodnieniu (tel.: +48 516 034 650).

„Rafał Markowski Band” wystąpił w składzie:

  • Michał Jakub Kosiński – pianino cyfrowe
  • Rafał Markowski – trąbka
  • Mateusz Wołk-Łaniewski – gitara
  • Maciej Damięcki – gitara basowa

Kolekcjonerstwo sztuki sprawą wagi państwowej – panel WarsawByArt 2019

We wspaniałej scenerii Pałacu na Wyspie w Łazienkach Królewskich, 20 września 2019 w godz. 11:00-13:00 odbył się panel pod hasłem „Collecting as a National Matter”.

Od gości ze Szwajcarii i Belgii popłynął pozytywny przekaz na temat relacji państwo (podmioty publiczne) – galerie sztuki – artyści – publiczność (również w znaczeniach istotnych dla businessu i edukacji). Z polskiej strony pojawił się obraz raczej smutny – braku dobrych praktyk i sprzyjającej ich rozwojowi struktury. Aż żal, że nikt z naszego MKiDN nie przyjął zaproszenia, bo tak obawy, pretensje i troski zostały wylane na głowę Bogu ducha winnej przedstawicielki PKO Banku Polskiego, zajmującej się m.in. skromną kolekcją sztuki polskiej zgromadzoną przez tę instytucję, niestety niedostępną dla szerokiej publiczności.

 

Debatę moderowała Katarzyna Haber, inicjatorka i kurator festiwalu WarsawByArt.

Uczestnicy:

  • Yves Fischer – z-ca szefa Federalnego Urzędu Kultury Szwajcarii (FOC)
  • Bénédicte Bouton – dyrektor i kurator kolekcji dzieł sztuki w Belfius Banque et Assurance z Belgii
  • Paweł Kowalewski – artysta, ikona polskiej sztuki lat 80. XX w. i kolekcjoner
  • Krzysztof Musiał – wybitny polski kolekcjoner, businessman i mecenas sztuki
  • Lidia Stefanowska – Dyrektor Zbiorów Bankowych PKO Banku Polskiego

*

Gpospodarza panelu, czyli Muzeum Łazienki Królewskie reprezentowała Marianna Otmianowska – z-ca dyrektora Muzeum, która zwróciła uwagę na rolę króla Stanisława Augusta Poniatowskiego dla rozwoju narodowych kolekcji dzieł sztuki w Polsce. 

Miejscem  debaty była sala ozdobiona malowidłami J.B. Plerscha, najwybitniejszego malarza i dekoratora epoki stanisławowskiej.

I my tam byliśmy, miód i wino… – dosłownie, jak w bajce 🙂


Jesień 2019 – plany Skarbnicy Sztuki

Plany Skarbnicy Sztuki na jesień 2019 roku są nader bogate.

• We wrześniu, w ramach festiwalu warszawskich galerii sztuki współczesnej WarsawByArt 2019, zaprezentujemy wystawę „Popielarczyk – kontynuacja”. Obrazy artysty pokazywaliśmy podczas wystawy zbiorowej organizowanej we współpracy z Wolskim Centrum Kultury, zatytułowanej „Pierwsi Barbakańczycy”. Ponadto, pokażemy kilka prac córki artysty, Barbary i wnuczki, Dominiki. Będzie to więc ”kontynuacja” dwojakiego rodzaju.

• W połowie października, w Muzeum Warszawskiej Pragi, w ramach cyklu „Z Melliny Sztuki” odbędzie się wernisaż wystawy malarstwa Mirosława Długosza „Mirona”, obejmującej prace artysty z praskiego okresu jego twórczości.

• Na jesień przypadnie też kolejna odsłona wystawy malarstwa i grafiki Zdzisława Lachura. Zaprosimy państwa wówczas na wystawę w konwencji pro memoria, do warszawskiej siedziby Związku Polskich Artystów Plastyków.

• Jeśli uda się uzyskać wszelkie konieczne zgody, w pewien jesienny wieczór, po zachodzie słońca zaprosimy Was także na Barbakan, gdzie w multimedialnej formie przedstawimy retrospektywnie „Lato 2019 na Barbakanie”. Wystawialiśmy tam reprodukcje obrazów Jerzego Lassoty, Wojciecha Ottona Flecka, Tadeusza Chyły. Wszystko pod nieformalnym hasłem: Przywrócić Barbakan do życia, jako miejsce kontemplacji sztuki. Podkreślamy słowo JEŚLI, ponieważ w zabytkowych przestrzeniach staromiejskich murów Warszawy nie można działać tak ot, tylko z fantazją…

Przygotowania do jesiennej wystawy prac Zdzisława Lachura w ZPAP; przy pracy - kurator wystawy: Blanka Wyszyńska-Walczak, fot. Paweł Wroński

Tadeusz Chyła, kolorysta i pejzażysta

Tadeusz Chyła (1933-2014), znany najlepiej jako autor i wykonawca kabaretowych piosenek, z wykształcenia był malarzem.

Studiował na Wydziale Malarstwa Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku w pracowni J. Studnickiego i J. Żuławskiego. Dyplom uzyskał w 1961 roku. Uprawiał malarstwo sztalugowe, ścienne i scenografię. Pejzaże i martwa natura były głównym tematem jego obrazów, choć nieobce były mu także akt, czy iście baśniowe ilustracje, inspirowane powieścią Bułhakowa „Mistrz i Małgorzata”.

 

 

Niniejszy materiał uzupełnia wystawę zorganizowaną w sierpniu 2019 roku na Barbakanie przez Fundację „Skarbnica Sztuki” we współpracy z Fundacją „Artbarbakan”. Tematem slajdowiska jest pejzaż, malowany przez Tadeusza Chyłę – jak na twórcę hołdującego koloryzmowi przystało – bez nadmiaru szczegółów, ale za to bogatą paletą barw.

 

Koloryzm, jak podaje Encyklopedia PWN, to „tendencja polegająca na akcentowaniu koloru w kompozycji malarskiej przy jednoczesnym osłabieniu znaczenia formy i linii (…) wystąpił po raz pierwszy w twórczości impresjonistów, potem w kierunkach  postimpresjonistycznych. Koloryzm polski, kierunek w malarstwie polskim lat 30. XX w. (…) charakteryzuje go akcentowanie koloru w kompozycji malarskiej oraz traktowanie obrazu jako „rozmalowanej powierzchni płótna”; dominująca tematyka: pejzaż, martwa natura i studium portretowe.”

 

Większość prezentowanych obrazów należy do kolekcji Skarbnicy Sztuki, tytułowy (wykorzystano jedynie fragment), jest własnością żony artysty.


Tadeusz Chyła

Tadeusz Chyła – ur. 31 października 1933 roku w Sopocie, zm. 23 lutego 2014 r. w Warszawie. Polski malarz, piosenkarz, kompozytor i gitarzysta. Studiował na Wydziale Malarstwa Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku w pracowni J. Studnickiego i J. Żuławskiego.

Uprawiał malarstwo sztalugowe, ścienne i scenografie. Pejzaże i martwa natura były głównym tematem jego prac malarskich. Dyplom uzyskał w 1961 roku. 

W latach 1959-61 projektował elewacje domów i mozaiki w Trójmieście. W roku 1961 i 1963 uczestniczył w wystawach okręgowych Gdańskiego BWA. Jego prace zostały zakupione przez Polskie Linie Oceaniczne. W 1962 r. odbyła się jego indywidualna wystawa w klubie studenckim „ŻAK”.

Jako autor i wykonawca kabaretowy debiutował na scenie teatru studenckiego Bim-Bom w Gdańsku w 1954 r. Bim-Bom wywarł duży wpływ na estradę nie tylko w Polsce. Grali w nim m.in. Zbigniew Cybulski, Bogumił Kobiela i Jerzy Afanasjew, Jacek Fedorowicz.

Tadeusz Chyła współtworzył teksty, komponował muzykę, projektował scenografię i śpiewał ballady. W 1962 roku założył swój własny kabaret „To Tu”, z którym zdobył nagrodę specjalną na II Festiwalu w Opolu (1964). W 1957 roku podjął współpracę z jedną z najbardziej popularnych ówczesnych audycji radiowych – „Podwieczorek przy mikrofonie”. Wówczas trafił na teksty Andrzeja Waligórskiego, skomponował do nich muzykę i tak powstały kultowe ballady, w tym cykl o kniaziu Dreptaku. W 1967 roku wydał pierwsza płytę z 13 utworami.

W latach 1968-70 tworzył i występował w „Silnej Grupie pod Wezwaniem” oraz kabarecie „Wagabunda”. Jego dorobek kompozytorski to muzyka do ponad setki ballad. Najbardziej z nich znane to: „Ballada o Cysorzu” (tekst A. Waligórski), „Apoteoza” (tekst A. Waligórski) „Ballada o mumiach” (tekst A. Waligórski), „Być dziewczyną” (tekst K. Grześkowiak), „Pastuszek i gęsi (Mariolla)” (tekst R. Sadowski), „Pochód świętych”, „Sen psa” (tekst K. I. Gałczyński), „Złota kareta” (tekst B. Kobiela i S. Mrożek). Artysta występował na estradach m.in. w Rosji, w Niemczech, we Włoszech i w Austrii.

Pojawił się również w filmach: „Do widzenia, do jutra” (1960, reż. Janusz Morgenstern), „Małżeństwo z rozsądku” (1966, reż. Stanisław Bareja), „Milion za Laurę” (1971, reż. Hieronim Przybył).

Galeria obrazów Tadeusza Chyły

NAGRODY:

1962 II nagroda na I Przeglądzie Piosenki Studenckiej w Częstochowie,
1963 dwa wyróżnienia na I Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu,
1964 I nagroda na Przeglądzie Teatrów Satyrycznych w Olsztynie,
1964 I nagroda specjalna na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu,
1965 II nagroda na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu,
1966 II nagroda na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu,
1969 Nagroda Dziennikarzy na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu,
1971 „Złota Szpilka” – specjalna nagroda redakcji „Szpilki”.

Odznaczenia:

1970 medal „Za Zasługi Dla Kultury Studenckiej”,
2006 medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis nadany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Tadeusz Chyła jest postacią niezwykle ważną dla Skarbnicy Sztuki, bowiem od kolekcji jego obrazów rozpoczęła się historia fundacji. Na wystawie jego malarstwa zorganizowanej w 2017 roku, Ewa i Paweł Boguta poinformowali zgromadzonych, że zakładają Skarbnicę Sztuki i zakreślili cele, które przedstawiamy w dziale FUNDACJA/MISJA I CELE (www.skarbnicasztuki.com/misja-i-cele/).